پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۲۰

در دور قمر نقطهٔ خورشید ببینید

در جام جم آن حضرت جمشید ببینید

در دیدهٔ ما نور جمالش بتوان دید

دیدید در این دیده و وادید ببینید

در بحر در آئید و حبابش به کف آرید

در صورت ما معنی توحید ببینید

گرچه شب قدر است چو صاحب نظرانید

چون روز در این شب مه و خورشید ببینید

بس فکر کند عاقل و نقشی بنگارد

تحقیق نمی داند و تقلید ببینید

گشتیم مجرد ز وجود و ز عدم هم

آئید درین خلوت و تجرید ببینید

سید به همه آینه روئی بنموده

آن یار کهن باز به تجدید ببینید

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۷۲۲ترک می و میخانه به یک بار مگوئید
  2. غزل شمارهٔ ۷۲۳در سراپردهٔ دل خانه خدا را طلبید
  3. غزل شمارهٔ ۷۲۴زاهد دگر از خلوت تقوی به درافتاد
  4. غزل شمارهٔ ۷۲۵آتشی در نهاد جان افتاد
  5. غزل شمارهٔ ۷۲۶هر که بر خاک راه او افتاد
  6. غزل شمارهٔ ۷۲۷دل به دست زلف دلبر اوفتاد
  7. غزل شمارهٔ ۷۲۸آب چشم ما به روی ما فتاد
  8. غزل شمارهٔ ۷۲۹هرکه در دریای بی پایان فتاد
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.