پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۵۷۵

نقش خیال عالم عارف به خواب بیند

صورت چو جام یابد معنی شراب بیند

دریادلی که چون ما در بحر ما درآید

موج و حباب و قطره در عین آب بیند

چون نور آفتابست در روی ماه پیدا

هم ماه را بیابد هم آفتاب بیند

تو تشنه در بیابان دایم سراب بینی

عارف چو ما سرابی اندر سراب بیند

رندی که در خرابات با ما دمی برآرد

هر کس که بیند او را مست و خراب بیند

هر کو حجاب دارد او در حجاب ماند

گر بی حجاب گردد او بی حجاب بیند

در گلستان سید خوش بلبلان مستند

هر گل که او بچیند در گل گلاب بیند

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۵۷۷ما مریدیم و پیر ما مرشد
  2. غزل شمارهٔ ۵۷۸هر که در کوی تو جانا نفسی بنشیند
  3. غزل شمارهٔ ۵۷۹خوشست این دیدهٔ روشن که غیر او نمی بیند
  4. غزل شمارهٔ ۵۸۰چشم ما عین ما به ما بیند
  5. غزل شمارهٔ ۵۸۱چه خوش چشمی که نور او به نور روی او بیند
  6. غزل شمارهٔ ۵۸۲دیدهٔ ما چو روی او بیند
  7. غزل شمارهٔ ۵۸۳این دل دریادل ما عزم دریا می‌کند
  8. غزل شمارهٔ ۵۸۴دل باز عزم کعبهٔ مقصود می کند
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.