پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۴

جام گیتی نماست سید ما

جان و جانان ماست سید ما

دنیی و آخرت طفیل وی اند

سید دو سراست سید ما

سید ما محمد است به حق

که رسول خداست سید ما

خوش فقیری غنیست از عالم

هم غنی از غناست سید ما

مظهر اسم اعظمش خوانم

حضرت مصطفی است سید ما

فارغم از فنا به دولت او

شاهوار بقاست سید ما

سید عالمست سید ما

بر همه پادشاست سید ما

نقد گنجینهٔ حدوث و قدم

دارد و بینواست سید ما

راحت جان دردمندانست

درد دل را دواست سید ما

اولیا تابعند و او متبوع

سید انبیاست سید ما

نعمت الله نصیب از او دارد

والی اولیاست سید ما

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۶مخزن گنج جملهٔ اسما ما
  2. غزل شمارهٔ ۲۷عشق تو بلا و مبتلا ما
  3. غزل شمارهٔ ۲۸روشن است از نور رویش دیدهٔ بینای ما
  4. غزل شمارهٔ ۲۹روشنست از نور رویش دیدهٔ بینای ما
  5. غزل شمارهٔ ۳۰در آمد ساقی و آورد جام می برای ما
  6. غزل شمارهٔ ۳۱هرچه خواهد می کند سلطان ما
  7. غزل شمارهٔ ۳۲شاه خودرائی است این سلطان ما
  8. غزل شمارهٔ ۳۳دُرد درد دل بود درمان ما
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.