پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۵۲۳

دوش در خواب دیده ام شاهی

پادشاه خوشی و خرگاهی

در سرای دلم نشسته به تخت

آفتابی به صورت ماهی

لطف سلطان خلافتم بخشید

منصبی یافتم چنین جاهی

نقد گنجش چنین عطا فرمود

کرمش ساخت بنده را شاهی

بزم عشقست و عاشقان سرمست

حضرتش ساقیست و دلخواهی

تو به مسجد اگر روی می رو

من به میخانه برده ام راهی

آینه صد هزار می نگرم

می نمایند نعمت اللهی

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۵۲۵از دوئی بگذر که تا یابی یکی
  2. غزل شمارهٔ ۱۵۲۶نیست مرا در نظر در دو جهان جز یکی
  3. غزل شمارهٔ ۱۵۲۷هان برسان به گوش او پیک صبا جکی جکی
  4. غزل شمارهٔ ۱۵۲۸ای در میان جانها از ما کنار تا کی
  5. غزل شمارهٔ ۱۵۲۹هر مرده که شد به جام می حی
  6. غزل شمارهٔ ۱۵۳۰عالم جامست و فیض او می
  7. غزل شمارهٔ ۱۵۳۱مجلس عشق است و ما سرمست می
  8. غزل شمارهٔ ۱۵۳۲متناهی شود به تو همه شی
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.