پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۴۳۰

دیده صبح از تو منور شده

طرهٔ شام از تو معنبر شده

باد صبا بوی تو را یافته

عالم از آن بوی معطر شده

در نظر اهل نظر کائنات

نقش خیالیست مصور شده

صورت و معنی چو مه و آفتاب

هر دو به هم نیک برابر شده

گشته روان چشمهٔ آب حیات

رهگذر ما همه خوشتر شده

عین مسما بود اسمش از آن

آمده و اول دفتر شده

گفتهٔ نوباوهٔ سید شنو

نه سخن آنکه مکرر شده

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۴۳۲فارغ است این ساقی ما از همه
  2. غزل شمارهٔ ۱۴۳۳از همه پنهان و پیدا از همه
  3. غزل شمارهٔ ۱۴۳۴برافشان کلاله ز روی چو لاله
  4. غزل شمارهٔ ۱۴۳۵جانی که از تو نازد زیبا بود همیشه
  5. غزل شمارهٔ ۱۴۳۶به خدا تا ز خود شدم آگاه
  6. غزل شمارهٔ ۱۴۳۷هر بنده که سوی شه برد راه
  7. غزل شمارهٔ ۱۴۳۸راهیم و رهنمائیم هم رهرویم و همراه
  8. غزل شمارهٔ ۱۴۳۹صورتا چاکر است و معنی شاه
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.