پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۳۷۵

ما خیالیم در حقیقت او

جز یکی در وجود دیگر کو

عاشق و رند و مست و قلاشیم

برو ای عقل و هر چه خواهی گو

عقل با عشق آشنا نشود

همدم ترک کی شود هندو

با دو رو او یگانه کی باشد

باش با عاشقان او یک رو

یک سر مو ز ما نخواهی یافت

تا ز تو باقی است یک سر مو

می وحدت ز جام کثرت نوش

گنج معنی ز گنج صورت جو

طالب ذوق نعمت الله شو

که همه یافتند ذوق از او

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۳۷۷عارفانه بیا و خوش می گو
  2. غزل شمارهٔ ۱۳۷۸آینه بردار تا ببینی در او
  3. غزل شمارهٔ ۱۳۷۹در محیط عشق او جز ما نبو
  4. غزل شمارهٔ ۱۳۸۰حضور یار بی اغیار خوش بو
  5. غزل شمارهٔ ۱۳۸۱رند و جام شراب خوش خوش بو
  6. غزل شمارهٔ ۱۳۸۲آفتاب حسن او عالم منور ساخته
  7. غزل شمارهٔ ۱۳۸۳عشق او خوش آتشی افروخته
  8. غزل شمارهٔ ۱۳۸۴عشق او شمع خوشی افروخته
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.