پرش به محتوای اصلی
شاه نعمت‌الله ولی شاه نعمت‌الله ولی

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۰۵۳

هر چه خواهی بجو که آن داریم

جام و می جسم نیز و جان داریم

نقد گنجینهٔ حدوث و قدم

همه از بهر عاشقان داریم

هفت هیکل که جامع اسماست

حافظانه ز بر روان داریم

غیر او نیست در همه عالم

سر او چون از او نهان داریم

در خرابات رند سرمستیم

می خمخانهٔ مغان داریم

حکم آل رسول می خوانیم

ما از او نام و هم نشان داریم

کشتهٔ عشق نعمت اللهیم

لاجرم عمر جاودان داریم

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۰۵۵نیم شب خوش آفتابی دیده ام
  2. غزل شمارهٔ ۱۰۵۶تا جمالش در تجلی دیده‌ام
  3. غزل شمارهٔ ۱۰۵۷تا گلی از گلستانش چیده ام
  4. غزل شمارهٔ ۱۰۵۸بر در میخانه مست افتاده ام
  5. غزل شمارهٔ ۱۰۵۹من در این ره نیز بوئی برده ام
  6. غزل شمارهٔ ۱۰۶۰باز سرمست جام جم شده ام
  7. غزل شمارهٔ ۱۰۶۱پادشاهی می کنم تا بنده ام
  8. غزل شمارهٔ ۱۰۶۲زآفتاب مهر او تابنده ام
همه‌ی غزلیات ←

شاه نعمت‌الله ولی درباره‌ی شاه نعمت‌الله ولی

سید نورالدین نعمت‌الله بن محمد کوه بنانی کرمانی (۷۳۰، ۷۳۱ ــ ۸۳۲، ۸۳۴ هجری قمری) از صوفیان بنام ایران و قطب دراویش نعمت‌اللهی است. دیوان این صوفی بزرگ شاعر را آقای مهرداد بیات با استفاده از نسخهٔ دیجیتالی سایت تصوف ایرانی برای گنجور آماده و رفع اشکال نموده است.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.