پرش به محتوای اصلی
شاهدی شاهدی

غزلیات

شمارهٔ ۱۱۷

ای نسیم از دوست اعلامی بده

با دل افکار آرامی بده

در فراقت طاقت صبرم نماند

از ره الطاف پیغامی بده

از سگان کوی تو خوان بنده را

در میان مردمم نامی بده

عمر من جانی به ناکامی گذاشت

شاهدی را از لبت کامی بده

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۱۹تا مردمک دیده من حسن تو دیده
  2. شمارهٔ ۱۲۰بگو به یار که کاشانهٔ که می‌پرسی
  3. شمارهٔ ۱۲۱دو زلف سرکش دلبند داری
  4. شمارهٔ ۱۲۲دلا گر عشق مهروئی نداری
همه‌ی غزلیات ←

شاهدی درباره‌ی شاهدی

ابراهیم شاهدی دده مغلوی (زاده به سال ۸۷۵ قمری در شهر مغله، درگذشته به سال ۹۵۷ قمری)، ادیب و صوفی عثمانی و شیخ زاویهٔ مولویه بود. پدرش صالح مغلوی در ایران تحصیل کرده بود و به زبان فارسی مسلط بود و هم او به فرزندش فارسی آموخت. آثار شاهدی عبارتند از: «تحفهٔ شاهدی» (لغتنامهٔ منظوم فارسی-ترکی)، «گلشن توحید» (شرح منظوم گزید...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.