پرش به محتوای اصلی
شیخ محمود شبستری شیخ محمود شبستری

فصل اول

بخش ۲ - عین الیقین

بهر تأکید آیت قرآن

بشنو از عقل واضح برهان

هیچ ممکن به خویش هست نشد

شیب و بالا، بلند و پست نشد

دور باطل، تسلسل است محال

اوست پس مبدء و بدوست مال

زانکه بر بود ذات خود موقوف

نشود کس چو وصف بر موصوف

نرسد جملۀ دوم به نخست

هر دو گردند منتهی به درست

ممکنیّت ز ممکنی منفک

نشود بی خلاف و شبهه و شک

هرگز او واجب الوجود نشد

منبع فضل و فیض و جود نشد

واجب آنگه نمی​شود ممکن

گردش ذات کی بود ممکن

زانکه قلب حقایق است محال

حاش للّه ز ایزد متعال

خود گرفتم که می​بگشت صفات

منقلب کی شود حقیقت ذات

صفت ذات هم نمی​گردد

هیچ هستی عدم نمی​گردد

صفت او چو اوست پاینده

هم نمود است و هم نماینده

ادامه‌ی فصل اول

  1. بخش ۴ - حکایتبر جُنَید ابلهی گرفت این دَقْ
  2. بخش ۵ - حکایتهدهدی را مگر ز طالع شوم
  3. بخش ۶ - حقیقة الحقایقای که اندر حجاب ماندستی
  4. بخش ۷ - تحقیقدر خودی کرده ​ای خدا را گم
  5. بخش ۸ - حکایتدید یک عاشق از دل پر تاب
  6. بخش ۹ - الضلال المبینمنکر حق طبیعی آمد و بس
  7. بخش ۱۰ - التمثیلوحدت حق چو مرکزی است بسیط
  8. بخش ۱۱ - المنشأمنشأ این خلاف شد میمون
همه‌ی فصل اول ←

شیخ محمود شبستری درباره‌ی شیخ محمود شبستری

سعدالدّین محمود بن امین‌الدّین عبدالکریم بن یحیی شبستری (معروف به شیخ محمود شبستری) یکی از عارفان و شاعران سدهٔ هشتم هجریست. سال تولّد او را گوناگون و از جمله ۶۸۷ ه.ق. دانسته‌اند. محل تولّد این عارف نام‌آور قصبهٔ شبستر در نزدیکی شهر تبریز است. او در سال ۷۲۰ ه.ق. در سنّ ۳۳ سالگی وفات یافته و در زادگاهش شبستر مدفون است....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.