پرش به محتوای اصلی
سیف فرغانی سیف فرغانی

رباعیات

شمارهٔ ۳

ای نقطه‌دهن، خطت عجب دایره است

وز مشک ترا به گرد لب دایره است

بر روز رخت چو صبح صادق پیداست

کین خط تو گرد مه ز شب دایره است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵دل در طلب تو خستگی‌ها دارد
  2. شمارهٔ ۶در خانهٔ دل عشق تو مجمع دارد
  3. شمارهٔ ۷جعفر که ز رخ ماه تمامی دارد
  4. شمارهٔ ۸کردم همه عمر آنچه نمی‌باید کرد
  5. شمارهٔ ۹شب نیست که از غمت دلم جوش نکرد
  6. شمارهٔ ۱۰عشقت جگرم خورد و به دل روی آورد
  7. شمارهٔ ۱۱عشقت که به دل گرفته‌ام چون جانش
  8. شمارهٔ ۱۲خط تو که ننوشت کسی زآن‌سان خوش
همه‌ی رباعیات ←

سیف فرغانی درباره‌ی سیف فرغانی

سیف الدین ابوالمحامد محمد الفرغانی از شاعران عالیقدر نیمهٔ دوم قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری است. وی بعد از خروج از زادگاه خود (فرغانه) مدتی در آذربایجان و بلاد روم و آسیای صغیر به سر برده است. به طوری که از آثار او استنباط می‌شود وی اهل تصوف و عرفان بوده و سالها به کسب کمالات معنوی و سیر و سیاحت پرداخته است. مجموعه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.