پرش به محتوای اصلی
سیف فرغانی سیف فرغانی

رباعیات

شمارهٔ ۲

ایام چو بست کهربا بر دستت

بی‌جرم بریخت خون ما بر دستت

سلطان غمت خنجر خود سوهان زد

تا کشته شود چو من گدا بر دستت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴ای سوخته شمع مه ز تاب رویت
  2. شمارهٔ ۵دل در طلب تو خستگی‌ها دارد
  3. شمارهٔ ۶در خانهٔ دل عشق تو مجمع دارد
  4. شمارهٔ ۷جعفر که ز رخ ماه تمامی دارد
  5. شمارهٔ ۸کردم همه عمر آنچه نمی‌باید کرد
  6. شمارهٔ ۹شب نیست که از غمت دلم جوش نکرد
  7. شمارهٔ ۱۰عشقت جگرم خورد و به دل روی آورد
  8. شمارهٔ ۱۱عشقت که به دل گرفته‌ام چون جانش
همه‌ی رباعیات ←

سیف فرغانی درباره‌ی سیف فرغانی

سیف الدین ابوالمحامد محمد الفرغانی از شاعران عالیقدر نیمهٔ دوم قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری است. وی بعد از خروج از زادگاه خود (فرغانه) مدتی در آذربایجان و بلاد روم و آسیای صغیر به سر برده است. به طوری که از آثار او استنباط می‌شود وی اهل تصوف و عرفان بوده و سالها به کسب کمالات معنوی و سیر و سیاحت پرداخته است. مجموعه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.