پرش به محتوای اصلی
سیف فرغانی سیف فرغانی

رباعیات

شمارهٔ ۸

کردم همه عمر آنچه نمی‌باید کرد

از کردهٔ او حذر نمی‌شاید کرد

امروز چنینم و ندانم فردا

تا با من بیچاره چه فرماید کرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰عشقت جگرم خورد و به دل روی آورد
  2. شمارهٔ ۱۱عشقت که به دل گرفته‌ام چون جانش
  3. شمارهٔ ۱۲خط تو که ننوشت کسی زآن‌سان خوش
  4. شمارهٔ ۱۳ای من همه بد کرده و دیده ز تو نیک
  5. شمارهٔ ۱۴ای کرده غم عشق تو غمخواری دل
  6. شمارهٔ ۱۵بر کردهٔ خویشتن چو بگمارم چشم
  7. شمارهٔ ۱۶دل را چو به عشق تو سپردم چه کنم
  8. شمارهٔ ۱۷ای سلسلهٔ عشق تو اندر پایم
همه‌ی رباعیات ←

سیف فرغانی درباره‌ی سیف فرغانی

سیف الدین ابوالمحامد محمد الفرغانی از شاعران عالیقدر نیمهٔ دوم قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری است. وی بعد از خروج از زادگاه خود (فرغانه) مدتی در آذربایجان و بلاد روم و آسیای صغیر به سر برده است. به طوری که از آثار او استنباط می‌شود وی اهل تصوف و عرفان بوده و سالها به کسب کمالات معنوی و سیر و سیاحت پرداخته است. مجموعه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.