پرش به محتوای اصلی
سیف فرغانی سیف فرغانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳

ای من همه بد کرده و دیده ز تو نیک

بد گفته همه عمر و شنیده ز تو نیک

حد بدی و غایت نیکی این است

کز من به تو بد، به من رسیده ز تو نیک

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵بر کردهٔ خویشتن چو بگمارم چشم
  2. شمارهٔ ۱۶دل را چو به عشق تو سپردم چه کنم
  3. شمارهٔ ۱۷ای سلسلهٔ عشق تو اندر پایم
  4. شمارهٔ ۱۸گر زان توام هر دو جهانم بستان
  5. شمارهٔ ۱۹ای جوهر دینت به زر و سیم گرو
  6. شمارهٔ ۲۰ای نور تو آمده نقاب رخ تو
  7. شمارهٔ ۲۱آنی که منوّرست آفاق از تو
  8. شمارهٔ ۲۲هر بوسه کز آن تنگ دهان می‌خواهی
همه‌ی رباعیات ←

سیف فرغانی درباره‌ی سیف فرغانی

سیف الدین ابوالمحامد محمد الفرغانی از شاعران عالیقدر نیمهٔ دوم قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری است. وی بعد از خروج از زادگاه خود (فرغانه) مدتی در آذربایجان و بلاد روم و آسیای صغیر به سر برده است. به طوری که از آثار او استنباط می‌شود وی اهل تصوف و عرفان بوده و سالها به کسب کمالات معنوی و سیر و سیاحت پرداخته است. مجموعه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.