پرش به محتوای اصلی
سیف فرغانی سیف فرغانی

قصاید و قطعات

شمارهٔ ۲۷ - قطعه

آتش است آب دیدهٔ مظلوم

چون روان گشت خشک و تر سوزد

تو چو شمعی ازو هراسان باش

کاول آتش ز شمع سر سوزد

ادامه‌ی قصاید و قطعات

  1. شمارهٔ ۲۹طبیب جان بود آن دل که او را درد دین باشد
  2. شمارهٔ ۳۰اگر تو توبه کنی کافری مسلمان شد
  3. شمارهٔ ۳۱آن یار کز مشاهدهٔ یار باز ماند
  4. شمارهٔ ۳۲زنده نبود آن دلی کز عشق جانان باز ماند
  5. شمارهٔ ۳۳خسروا خلق در ضمان تواند
  6. شمارهٔ ۳۴پیوستگان عشق تو از خود بریده‌اند
  7. شمارهٔ ۳۵ - قطعه کتب الی {الخدمة} الصاحب الشهید طاب ثراهچو حق خواجه را آن سعادت بداد
  8. شمارهٔ ۳۶غرض از آدم درویشانند
همه‌ی قصاید و قطعات ←

سیف فرغانی درباره‌ی سیف فرغانی

سیف الدین ابوالمحامد محمد الفرغانی از شاعران عالیقدر نیمهٔ دوم قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری است. وی بعد از خروج از زادگاه خود (فرغانه) مدتی در آذربایجان و بلاد روم و آسیای صغیر به سر برده است. به طوری که از آثار او استنباط می‌شود وی اهل تصوف و عرفان بوده و سالها به کسب کمالات معنوی و سیر و سیاحت پرداخته است. مجموعه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.