پرش به محتوای اصلی
سیف فرغانی سیف فرغانی

غزلیات

شمارهٔ ۶۰

من می‌روم و دلم برِ تست

جان نیز ملازم درِ تست

گرچه نبود دلت برِ من

ای دلبر من دلم برِ تست

با بنده اگرچه سر گرانی

سوگند گران من سر تست

گر چاکر اگر غلام خواهی

این بنده غلام و چاکر تست

پهلوی جمالت ای دلارام

فربه ز میان لاغر تست

خاصیت آب زندگانی

اندر لب روح پرور تست

ای از تن تو شده پر از گل

پیراهن تو که در بر تست

رویی بنما که چشم جانها

روشن به رخ منور تست

ملک دل و جان گرفتی آری

سلطانی و حسن لشکر تست

ای شهد روان به گاه خنده

زآن پسته که تنگ شکر تست

زآن پسته به سیف شکرش ده

بستان ز وی آنچه درخَور تست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۲دل چون بجان نظر فگند جای عشق تست
  2. شمارهٔ ۶۳روز رخت که غره ماه جمال تست
  3. شمارهٔ ۶۴هر کو نه خدمت تو کند در بطالتست
  4. شمارهٔ ۶۵باری گر آمدی و نشد یار از آن تو
  5. شمارهٔ ۶۶طوطی روح که دامش قفس ناسوتست
  6. شمارهٔ ۶۷گرمرا زلفت اوفتد در دست
  7. شمارهٔ ۶۸گرچه از بهر کسی جان نتوان داد ز دست
  8. شمارهٔ ۶۹عاشق اینجا از برای دیدن یار آمده‌ست
همه‌ی غزلیات ←

سیف فرغانی درباره‌ی سیف فرغانی

سیف الدین ابوالمحامد محمد الفرغانی از شاعران عالیقدر نیمهٔ دوم قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری است. وی بعد از خروج از زادگاه خود (فرغانه) مدتی در آذربایجان و بلاد روم و آسیای صغیر به سر برده است. به طوری که از آثار او استنباط می‌شود وی اهل تصوف و عرفان بوده و سالها به کسب کمالات معنوی و سیر و سیاحت پرداخته است. مجموعه...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.