پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

الباب السّابع فصل فی‌الغرور و الغفلة والنسیان و حبّ‌الامانی والتّهور فی امور الدّنیا و نسیان‌الموت والبعث والنشر

بخش ۹ - صفت مرگ شاهان فرس و بزرگان ایشان

زان ملوک عجم که در تاریخ

بخردان راست موعظت توبیخ

زان سخنهای ملک کیخسرو

رستم زال و نیرم و جم و زو

آل گشتاسب و نامور لهراسب

وان همه علم و حکمت جاماسب

حال جمشید و حال افریدون

حال ضحاک کافر ملعون

سرگذشت سیاوش مظلوم

پدر بی‌حفاظ و آن زن شوم

حال اسفندیار و ظلم پدر

حال افراسیاب بسته کمر

رستم گرد و خدعهٔ سهراب

که جهان شد ز فعل هر دو خراب

زان جفاهای بهمن دانا

که چه کرد از خروج با دارا

زان ملوک طوائف عظما

که چه‌گونه شدند جمله هبا

حال فیروز و اردشیر عظام

اردوان دلیر با بهرام

زان خبرهای آل ساسانی

راندن کام دل به آسانی

زان خصال سکندر رومی

که برفت از جهان به محرومی

زان سیرهای یزدگرد عزیز

که شد از بخت بد همه ناچیز

ادامه‌ی الباب السّابع فصل فی‌الغرور و الغفلة والنسیان و حبّ‌الامانی والتّهور فی امور الدّنیا و نسیان‌الموت والبعث والنشر

  1. بخش ۱۱ - در بقا و فنای جسم و جان گویددر جهانی که عقل و ایمانست
  2. بخش ۱۲ - در نکوهش این جهاناینکه اقلیم بیم و امیدست
  3. بخش ۱۳ - اندر طلب بهشت به سالوسیمرغ و حور از بهشت ابدانست
  4. بخش ۱۴ - اندر زهد ریاییزهد ورزی برای مُرداری
  5. بخش ۱۵ - اندر مذمّت دنیا و برحذر بودن از آن فرمایددر جهانی چه بایدت بودن
  6. بخش ۱۶ - در نکوهش حرص گویدحرص بگذار و ز آز دست بدار
  7. بخش ۱۷ - در شهوت و آز گویدچیست دنیا و خلق و استظهار
  8. بخش ۱۸ - فصل فی صفة‌الافلاک والبروج والسّماء والارض و ما بینهما من‌العجایب ذکر الافلاک و ما فیها من‌العجایب احسن من ابداع المخدّرات الکواعبچندگویی ز چرخ و مکر و فنش
همه‌ی الباب السّابع فصل فی‌الغرور و الغفلة والنسیان و حبّ‌الامانی والتّهور فی امور الدّنیا و نسیان‌الموت والبعث والنشر ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.