سنایی
رباعی شمارهٔ ۹۹
هر چند دلم بیش کشد بار غمت
گویی که بود شیفته‌تر بر ستمت
گفتی کم من گیر نگیرد هرگز
آن دل که کم خویش گرفته‌ست کمت
سنایی
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۰۱زین رفتن جان ربای درد افزایت
- رباعی شمارهٔ ۱۰۲آتش در زن ز کبریا در کویت
- رباعی شمارهٔ ۱۰۳هستی تو سزای این و صد چندین رنج
- رباعی شمارهٔ ۱۰۴اندر همه عمر من بسی وقت صبوح
- رباعی شمارهٔ ۱۰۵هر جاه ترا بلندی جوزا باد
- رباعی شمارهٔ ۱۰۶ای شاخ تو اقبال و خرد بارت باد
- رباعی شمارهٔ ۱۰۷گوشت سوی عاقلان غافل‌وش باد
- رباعی شمارهٔ ۱۰۸زلفینانت همیشه خم در خم باد
درباره‌ی سنایی
ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.