پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۰۴

اندر همه عمر من بسی وقت صبوح

آمد بر من خیال آن راحت روح

پرسید ز من که چون شدی تو مجروح

گفتم ز وصال تو همین بود فتوح

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۰۶ای شاخ تو اقبال و خرد بارت باد
  2. رباعی شمارهٔ ۱۰۷گوشت سوی عاقلان غافل‌وش باد
  3. رباعی شمارهٔ ۱۰۸زلفینانت همیشه خم در خم باد
  4. رباعی شمارهٔ ۱۰۹نور بصرم خاک قدمهای تو باد
  5. رباعی شمارهٔ ۱۱۰اصل همه شادی از دل شاد تو باد
  6. رباعی شمارهٔ ۱۱۱از کبر چو من طبع تو بگریخته باد
  7. رباعی شمارهٔ ۱۱۲گردی که ز دیوار تو برباید باد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۱۳کاری که نه کار تست ناساخته باد
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.