پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۰۷

گوشت سوی عاقلان غافل‌وش باد

چشمت سوی صوفیان دردی کش باد

بی روی تو آب دیده‌ها آتش باد

بی وصل تو روز نیک را شب خوش باد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۰۹نور بصرم خاک قدمهای تو باد
  2. رباعی شمارهٔ ۱۱۰اصل همه شادی از دل شاد تو باد
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱۱از کبر چو من طبع تو بگریخته باد
  4. رباعی شمارهٔ ۱۱۲گردی که ز دیوار تو برباید باد
  5. رباعی شمارهٔ ۱۱۳کاری که نه کار تست ناساخته باد
  6. رباعی شمارهٔ ۱۱۴چشمم ز فراق تو جهانسوز مباد
  7. رباعی شمارهٔ ۱۱۵آن را شایی که باشم از عشق تو شاد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۱۶آن به که کنم یاد تو ای حور نژاد
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.