پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۱۶

آن به که کنم یاد تو ای حور نژاد

و آن به که نیارم از جفاهای تو یاد

گرچه به خیال تست بیهوده و باد

بیهوده ترا به باد نتوانم داد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۱۸در دیدهٔ خصم نیک روی تو مباد
  2. رباعی شمارهٔ ۱۱۹آب از اثر عارض تو می گردد
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲۰تن در غم تو در آب منزل دارد
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۱هجر تو خوشست اگر چه زارم دارد
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۲از روی تو دیده‌ها جمالی دارد
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲۳با هجر تو بنده دل خمین می‌دارد
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۴ای صورت تو سکون دلها چو خرد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۵گه جفت صلاح باشم و یار خرد
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.