پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷

چون دوست نمود راه طامات مرا

از ره نبرد رنگ عبادات مرا

چون سجده همی نماید آفات مرا

محراب تو را باد و خرابات مرا

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۹در دل ز طرب شکفته باغیست مرا
  2. رباعی شمارهٔ ۱۰اندوه تو دلشاد کند مر جان را
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱کی باشد که ز طلعت دون شما
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲گردی نبرد ز بوسه از افسر ما
  5. رباعی شمارهٔ ۱۳در دل کردی قصد بداندیشی ما
  6. رباعی شمارهٔ ۱۴زان سوزد چشم تو زان ریزد آب
  7. رباعی شمارهٔ ۱۵تا در چشمم نشسته بودی در تاب
  8. رباعی شمارهٔ ۱۶با دل گفتم: چگونه‌ای، داد جواب
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.