پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۳

در دل کردی قصد بداندیشی ما

ظاهر کردی عیب کمابیشی ما

ای جسته به اختیار خود خویشی ما

بگرفت ملالتت ز درویشی ما

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۵تا در چشمم نشسته بودی در تاب
  2. رباعی شمارهٔ ۱۶با دل گفتم: چگونه‌ای، داد جواب
  3. رباعی شمارهٔ ۱۷گفتی که کیت بینم ای در خوشاب
  4. رباعی شمارهٔ ۱۸آنکس که ز عابدی در ایام شراب
  5. رباعی شمارهٔ ۱۹روز از دو رخت به روشنی ماند عجب
  6. رباعی شمارهٔ ۲۰ای مجلس تو چو بخت نیک اصل طرب
  7. رباعی شمارهٔ ۲۱لبهات می ست و می بود اصل طرب
  8. رباعی شمارهٔ ۲۲نیلوفر و لاله هر دو بی‌هیچ سبب
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.