پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۸

آنکس که ز عابدی در ایام شراب

نشنید کس از زبان او نام شراب

از عشق چنان بماند در دام شراب

کز محبره فرمود کنون جام شراب

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۰ای مجلس تو چو بخت نیک اصل طرب
  2. رباعی شمارهٔ ۲۱لبهات می ست و می بود اصل طرب
  3. رباعی شمارهٔ ۲۲نیلوفر و لاله هر دو بی‌هیچ سبب
  4. رباعی شمارهٔ ۲۳تا بشنیدم که گرمی از آتش تب
  5. رباعی شمارهٔ ۲۴از روی تو و زلف تو روز آمد و شب
  6. رباعی شمارهٔ ۲۵تا دیده‌ام آن سیب خوش دوست فریب
  7. رباعی شمارهٔ ۲۶بی‌خوابی شب جان مرا گرچه بکاست
  8. رباعی شمارهٔ ۲۷ای جان عزیز تن بباید پرداخت
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.