پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۸۸

گفتم که مگر دل ز تو برداشته‌ایم

معلوم شد ای صنم که پنداشته‌ایم

امروز که بی روی تو بگذاشته‌ایم

دل را به بهانه‌ها فرو داشته‌ایم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۹۰یک چند در اسلام فرس تاخته‌ایم
  2. رباعی شمارهٔ ۲۹۱راحت همه از غمی برانداخته‌ایم
  3. رباعی شمارهٔ ۲۹۲از دیده درم خرید روی تو شدیم
  4. رباعی شمارهٔ ۲۹۳ما شربت هجر تو چشیدیم و شدیم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۹۴زان یک نظر نهان که ما دزدیدیم
  6. رباعی شمارهٔ ۲۹۵کاری که نه با تو بی‌نظام انگاریم
  7. رباعی شمارهٔ ۲۹۶تا ظن نبری که از تو آگاه‌تریم
  8. رباعی شمارهٔ ۲۹۷مانندهٔ باد اگر چه بی‌پا و سریم
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.