پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۵۹

از روی عتاب اگر چه گویی سردم

در صف بلا گرچه دهی ناوردم

روزی اگر از وفای تو برگردم

در مذهب و راه عاشقی نامردم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۶۱بر دل ز غم فراق داغی دارم
  2. رباعی شمارهٔ ۲۶۲هر بار ز دیده از تو در تیمارم
  3. رباعی شمارهٔ ۲۶۳هر روز به درد از تو نویدی دارم
  4. رباعی شمارهٔ ۲۶۴نامت پس ازین یارا به اسم دارم
  5. رباعی شمارهٔ ۲۶۵در خوابگه از دل شب آتش بیزم
  6. رباعی شمارهٔ ۲۶۶چون در غم آن نگار سرکش باشم
  7. رباعی شمارهٔ ۲۶۷گفتم خود را ز خس نگهدار ای چشم
  8. رباعی شمارهٔ ۲۶۸افسرده شد از دم دهانم دم چشم
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.