پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۸۰

مردی که به راه عشق جان فرساید

باید که بدون یار خود نگراید

عاشق به ره عشق چنان می‌باید

کز دوزخ و از بهشت یادش ناید

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۸۲آن عنبر نیم تاب در هم نگرید
  2. رباعی شمارهٔ ۱۸۳دی بنده چو آن لالهٔ خندان تو دید
  3. رباعی شمارهٔ ۱۸۴اکنون که سیاهی ای دل چون خورشید
  4. رباعی شمارهٔ ۱۸۵ای دیدن تو راحت جانم جاوید
  5. رباعی شمارهٔ ۱۸۶ای خورشیدی که نورت از روی امید
  6. رباعی شمارهٔ ۱۸۷یک ذره نسیم خاک پایت بوزید
  7. رباعی شمارهٔ ۱۸۸گویی که من از بلعجبی دارم عار
  8. رباعی شمارهٔ ۱۸۹چون از اجل تو دید بر لوح آثار
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.