پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۸۹

چون از اجل تو دید بر لوح آثار

دست ملک‌الموت فرو ماند از کار

از زاری تو به خون دل جیحون‌وار

مرگ تو همی بر تو فرو گرید زار

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۹۱از غایت بی‌تکلفی ما در هر کار
  2. رباعی شمارهٔ ۱۹۲نه چرخ به کام ما بگردد یک بار
  3. رباعی شمارهٔ ۱۹۳بخت و دل من ز من برآورد دمار
  4. رباعی شمارهٔ ۱۹۴ای گشته چو ماه و همچو خورشید سمر
  5. رباعی شمارهٔ ۱۹۵ای روی تو رخشنده‌تر از قبلهٔ گبر
  6. رباعی شمارهٔ ۱۹۶آن کس که چو او نبود در دهر دگر
  7. رباعی شمارهٔ ۱۹۷بازی بنگر عشق چه کردست آغاز
  8. رباعی شمارهٔ ۱۹۸هرگز دل من به آشکارا و به راز
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.