پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۹۶

آن کس که چو او نبود در دهر دگر

در خاک شد از تیر اجل زیر و زبر

واکنون که همی ز خاک برنارد سر

شاید که به خون دل کنم مژگان تر

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۹۸هرگز دل من به آشکارا و به راز
  2. رباعی شمارهٔ ۱۹۹اول تو حدیث عشق کردی آغاز
  3. رباعی شمارهٔ ۲۰۰از عشق تو ای صنم به شبهای دراز
  4. رباعی شمارهٔ ۲۰۱خوشخو شده بود آن صنم قاعده‌ساز
  5. رباعی شمارهٔ ۲۰۲نادیده ترا چو راه را کردم باز
  6. رباعی شمارهٔ ۲۰۳خواهی که ترا روی دهد صرف نیاز
  7. رباعی شمارهٔ ۲۰۴عقلی که همیشه با روانی دمساز
  8. رباعی شمارهٔ ۲۰۵شب گشت ز هجران دل فروزم روز
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.