پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۹۱

از غایت بی‌تکلفی ما در هر کار

دیوانه و مستمان همی خواند یار

گفتیم تو خوش باش که ما ای دلدار

دیوانهٔ عاقلیم و مست هشیار

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۹۳بخت و دل من ز من برآورد دمار
  2. رباعی شمارهٔ ۱۹۴ای گشته چو ماه و همچو خورشید سمر
  3. رباعی شمارهٔ ۱۹۵ای روی تو رخشنده‌تر از قبلهٔ گبر
  4. رباعی شمارهٔ ۱۹۶آن کس که چو او نبود در دهر دگر
  5. رباعی شمارهٔ ۱۹۷بازی بنگر عشق چه کردست آغاز
  6. رباعی شمارهٔ ۱۹۸هرگز دل من به آشکارا و به راز
  7. رباعی شمارهٔ ۱۹۹اول تو حدیث عشق کردی آغاز
  8. رباعی شمارهٔ ۲۰۰از عشق تو ای صنم به شبهای دراز
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.