پرش به محتوای اصلی
سنایی سنایی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۳۹

هر کو به جهان راه قلندر گیرد

باید که دل از کون و مکان برگیرد

در راه قلندری مهیا باید

آلودگی جهان نه در برگیرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۴۱این اسب قلندری نه هر کس تازد
  2. رباعی شمارهٔ ۱۴۲گبری که گرسنه شد به نانی ارزد
  3. رباعی شمارهٔ ۱۴۳بادی که ز کوی آن نگارین خیزد
  4. رباعی شمارهٔ ۱۴۴ای آنکه برت مردم بد، دد باشد
  5. رباعی شمارهٔ ۱۴۵دشنام که از لب تو مهوش باشد
  6. رباعی شمارهٔ ۱۴۶تو شیردلی شکار تو دل باشد
  7. رباعی شمارهٔ ۱۴۷این ضامن صبر من خجل خواهد شد
  8. رباعی شمارهٔ ۱۴۸در راه قلندری زیان سود تو شد
همه‌ی رباعیات ←

سنایی درباره‌ی سنایی

ابوالمجد مجدود بن آدم متخلص به سنایی شاعر و عارف بزرگ و نامدار نیمهٔ دوم سده پنجم و نیمهٔ اول سدهٔ ششم هجری است. وی در سال ۴۶۳ یا ۴۷۳ هجری قمری در غزنین دیده به جهان گشود. چنان چه از شعر سنایی برمی‌آید، او به تمام دانش‌های زمان خود آگاهی و آشنایی و در برخی تبحر و استادی داشته است. وی در سال ۵۲۵ یا ۵۳۵ هجری قمری در سن ۶...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.