پرش به محتوای اصلی
سلمان ساوجی سلمان ساوجی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۹۴

در باغ بهشت اگر نباشی خوشدل

می‌دان به یقین که خوش نیاید منزل

بی برگ نوای عیش و عشرت چه بود

از برگ و گل و نوای بلبل حاصل

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۹۶شعر تو که هست قوت جان مردم
  2. رباعی شمارهٔ ۹۷در وصل نماند بیش ازین تدبیرم
  3. رباعی شمارهٔ ۹۸سرمایه دین و دل به غارت دادم
  4. رباعی شمارهٔ ۹۹دوش آن بت شوخ دلربا گفت به چشم:
  5. رباعی شمارهٔ ۱۰۰نی دولت آنکه یار غارت بینم
  6. رباعی شمارهٔ ۱۰۱تا کی چو گل از هوا مشوش باشیم؟
  7. رباعی شمارهٔ ۱۰۲من باغ ارم بر سر کویت دیدم
  8. رباعی شمارهٔ ۱۰۳از دوست مرا چون نگریزد چه کنم؟
همه‌ی رباعیات ←

سلمان ساوجی درباره‌ی سلمان ساوجی

خواجه جمال الدین سلمان ابن خواجه علاءالدین محمد مشهور به سلمان ساوجی در دههٔ اول قرن هشتم هجری در ساوه متولد شد. وی ابتدا در خدمت خواجه غیاث الدین محمد و سلطان ابوسعید بهادر خان بوده و پس ازبر هم خوردن اساس سلطنت ایلخانان واقعی به خدمت امرای جلایر پیوست. دلشاد خاتون همسر شیخ حسن بزرگ نسبت به سلمان کمال توجه و محبت را د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.