پرش به محتوای اصلی
سلمان ساوجی سلمان ساوجی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۹۸

سرمایه دین و دل به غارت دادم

سود دو جهان را به خسارت دادم

سوگند ز می هزار پی خوردم و باز

می‌خوردم و ایمان به کفارت دادم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۰۰نی دولت آنکه یار غارت بینم
  2. رباعی شمارهٔ ۱۰۱تا کی چو گل از هوا مشوش باشیم؟
  3. رباعی شمارهٔ ۱۰۲من باغ ارم بر سر کویت دیدم
  4. رباعی شمارهٔ ۱۰۳از دوست مرا چون نگریزد چه کنم؟
  5. رباعی شمارهٔ ۱۰۴در مجلس تو ز گل پراکنده‌ترم
  6. رباعی شمارهٔ ۱۰۵درویش، ز تن جامه صورت بر کن
  7. رباعی شمارهٔ ۱۰۶دارم عجب از غنچه دل تنگ که چون
  8. رباعی شمارهٔ ۱۰۷خواهم شبکی چنانکه تو دانی و من
همه‌ی رباعیات ←

سلمان ساوجی درباره‌ی سلمان ساوجی

خواجه جمال الدین سلمان ابن خواجه علاءالدین محمد مشهور به سلمان ساوجی در دههٔ اول قرن هشتم هجری در ساوه متولد شد. وی ابتدا در خدمت خواجه غیاث الدین محمد و سلطان ابوسعید بهادر خان بوده و پس ازبر هم خوردن اساس سلطنت ایلخانان واقعی به خدمت امرای جلایر پیوست. دلشاد خاتون همسر شیخ حسن بزرگ نسبت به سلمان کمال توجه و محبت را د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.