پرش به محتوای اصلی
سلمان ساوجی سلمان ساوجی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷۵

بر زلف تو چون باد وزیدن گیرد

از هر طرفی مشک وزیدن گیرد

چون در لبت اندیشه باریک کنم

خون از رگ اندیشه چکیدن گیرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۷۷یک زخم غمت هزار مرهم ارزد
  2. رباعی شمارهٔ ۷۸خواهم که مرا مدام آماده بود
  3. رباعی شمارهٔ ۷۹ز آن رو که هوا، بوی خوشت می‌گیرد
  4. رباعی شمارهٔ ۸۰آن یار که مشک بر قمر می‌ساید
  5. رباعی شمارهٔ ۸۱اسبی که مرا خواجه بر آن اسب نشاند
  6. رباعی شمارهٔ ۸۲ای خواجه فلان الدین که ریشت گُه باد
  7. رباعی شمارهٔ ۸۳ابر است گهربار و هوا عنبربیز
  8. رباعی شمارهٔ ۸۴از جام توام بهره خمار آمد و بس
همه‌ی رباعیات ←

سلمان ساوجی درباره‌ی سلمان ساوجی

خواجه جمال الدین سلمان ابن خواجه علاءالدین محمد مشهور به سلمان ساوجی در دههٔ اول قرن هشتم هجری در ساوه متولد شد. وی ابتدا در خدمت خواجه غیاث الدین محمد و سلطان ابوسعید بهادر خان بوده و پس ازبر هم خوردن اساس سلطنت ایلخانان واقعی به خدمت امرای جلایر پیوست. دلشاد خاتون همسر شیخ حسن بزرگ نسبت به سلمان کمال توجه و محبت را د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.