پرش به محتوای اصلی
سلمان ساوجی سلمان ساوجی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۷۱

روزی که سمن بر لب جو بر روید

خرم دل آنکس که لب جو جوید

از مطرب آب بشنود ناله که او

بر رود خوشک ترانه‌ای می‌گوید

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۷۳دستت چو به کارد کلک را بتراشید
  2. رباعی شمارهٔ ۷۴دیشب که نگار دلستان می‌رقصید
  3. رباعی شمارهٔ ۷۵بر زلف تو چون باد وزیدن گیرد
  4. رباعی شمارهٔ ۷۶دل با رخ تو سر تعشق دارد
  5. رباعی شمارهٔ ۷۷یک زخم غمت هزار مرهم ارزد
  6. رباعی شمارهٔ ۷۸خواهم که مرا مدام آماده بود
  7. رباعی شمارهٔ ۷۹ز آن رو که هوا، بوی خوشت می‌گیرد
  8. رباعی شمارهٔ ۸۰آن یار که مشک بر قمر می‌ساید
همه‌ی رباعیات ←

سلمان ساوجی درباره‌ی سلمان ساوجی

خواجه جمال الدین سلمان ابن خواجه علاءالدین محمد مشهور به سلمان ساوجی در دههٔ اول قرن هشتم هجری در ساوه متولد شد. وی ابتدا در خدمت خواجه غیاث الدین محمد و سلطان ابوسعید بهادر خان بوده و پس ازبر هم خوردن اساس سلطنت ایلخانان واقعی به خدمت امرای جلایر پیوست. دلشاد خاتون همسر شیخ حسن بزرگ نسبت به سلمان کمال توجه و محبت را د...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.