پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

دفتر اول

بخش ۲ - مطلع دیوان

مطلع دیوان اسرار قدیم

هست‌ بسم‌ ﷲ الرّحمن‌ الرّحیم

آن کتاب‌ ﷲ که‌ گنج‌ حکمت‌است‌

افتتاح او به‌ باب‌ رحمت‌ است‌

حق‌ چو چنگ‌ آفرینش‌ کرد ساز

باب‌ ایجاد او به‌ رحمت‌ کرد باز

بار الهی‌ حق‌ قرآن بلیغ‌

رحمت‌ خود را مدار از ما دریغ‌

بخش‌ ما را حق‌ قرآن کریم‌

استقامت‌ در صراط مستقیم‌

آن صراطی‌ کز تو آمد راه راست‌

آن رهی‌ کش‌ نعمت‌ ﷲ رهنماست‌

جان ما را اندر آن ره زاختصاص

کُن‌ به‌ رحمت‌ مورد اِنعام خاص

آن عنایت‌ کن‌ در این‌ راه دقیق‌

تا نتابم‌ رخ ز پیران طریق‌

تا صراط مستقیمم‌ طی‌ شود

وین‌ دل مرده به‌ عونت‌ حی‌ شود

بر زبان آرم چو لفظ‌ اهدنا

باشدم دل سوی پیر رهنما

بار،از این‌ ره رسد بر منزلم‌

خوش به‌ عون رهنمای کاملم‌

پیر کبود، فانی‌ اندر ذات‌ حق‌

گشته‌ جانش‌ در صفا مرآت‌ حق‌

آنکه‌ دست‌ او بود دست‌ علی‌

در طریق‌ نعمت‌ ﷲ ولی‌

مذهب‌ اهل‌ رشاد این‌ سلسله‌ است‌

مابقی‌ آن راههای باطله‌ است‌

مجملا در ذهن‌ بسپار این‌ بیان

تا مفصل‌ با تو گویم‌ شرح آن

از زبان مهدی آن شاه و فی

زبدة الاسرار می گوید صفی

یا علی ولی

ادامه‌ی دفتر اول

  1. بخش ۴ - در نعت حضرت ختمی مآب و بیان اتحاد آن نقطه حقیقت اصطفا با علی مرتضی(ع)احمد(ص) صاحب‌ کمال با نسق‌
  2. بخش ۵ - در معنی‌ «انا و علی‌ من‌ نور واحد » و مجملی‌ از معراج و مقام ولایت‌اتّحاد جسم‌ احمد(ص) با علی‌(ع)
  3. بخش ۶ - در تنزل از مقام ولایت‌ به‌ مرتبه‌ نبوّت‌ و ظهور حضرت‌ احدیّت‌ و تمجید پیر طریقت‌ به‌ معرفت‌ فرمایدخه خه‌ ای طوطی‌ فکرت‌ بال من‌
  4. بخش ۷ - رجوع به‌ مقام ولایت‌ و سرّ حقیقت‌ و تنزل سلطان هویّت‌ به‌ عالم‌ صورت‌ و بیان شرافت‌ خاک و مدحت‌ شاه اولیاء «علیه‌ صلوات‌ ﷲ العلی‌ الاعلی‌»طوطی‌ جان باز شکرخوار شد
  5. بخش ۸ - در بیان آنکه‌ حقیقت‌ عشق‌ و مصداق آن مفهوم حضرت‌ خامس‌ آل عبا سید الشهدا علیه‌ السلام استهرچه‌ گویم‌، عشق‌ از آن باشد فزون
  6. بخش ۹ - در مرتبه‌ فنا و بقای درویش‌ کامل‌ واصل‌جان چه‌ در دل بر فنا شد زآن سر است‌
  7. بخش ۱۰ - درمعنی‌ دل و عظمت‌ و جلال ولی‌ صاحبدل و نکته‌ فی‌ قلوب‌ من‌ والاه قبرهای مغنی‌ پرده ای دیگر نواز
  8. بخش ۱۱ - در شرح سواری یکه‌ تاز عرصه‌ میدان وحدت‌ و عنقای قاف‌ هویّت‌ و شرح مقام بقاء در وصف‌ حضرت‌ سید الشهدا علیه‌ السلام والثناء در ضمن‌ مکالمه‌ آن مولا با بنت‌ حضرت‌ سیدة النساء صلوات‌ ﷲ علیها فرمایدچونکه‌ شاه عشق‌ را در کربلا
همه‌ی دفتر اول ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.