پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۲۴۲ - عبدالعلی

بود عبدالعلی آنکس که برتر

بود قدر وی از اقران سراسر

خیال و همتش پیوسته عالی

بود از بهر تحصیل معالی

ز اقران و ز اخوان معلی

بکسب رفعت است ادارکش اعلی

رسد تا بر شئونات علیه

کند درک کمالات سنیه

صفی را صاف‌تر زین مشربی هست

بتحقیق معانی مطلبی هست

کند عبدالعلی در رتبه کامل

هر آنچه اعتلا را هست قابل

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۲۴۴ - عبدالحفیظبود عبدالحفیظ آنکو نگهدار
  2. بخش ۲۴۵ - عبدالمقیتدگر عبدالمقیت او گاه و بیگاه
  3. بخش ۲۴۶ - عبدالحسیبدگر هم ز اولیا عبدالحسیب است
  4. بخش ۲۴۷ - عبدالجلیلنمایم واقف از عبدالجلیلت
  5. بخش ۲۴۸ - عبدالکریمبود عبدالکریم آنکس که مشهود
  6. بخش ۲۴۹ - عبدالرقیببود عبدالرقیب آنکس که در کیش
  7. بخش ۲۵۰ - عبدالمجیبمگر عبدالمجیب اول اجابت
  8. بخش ۲۵۱ - عبدالواسعز عبدالواسعت گویم بواقع
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.