پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

بحرالحقایق

بخش ۲۳۷ - عبدالخبیر

دگر هم زاولیا عبدالخبیر است

که ز اشیاء آگه از لطف ضمیر است

ز هر چیزی حق او را مطلع کرد

حجاب از چشم قلبش مرتفع کرد

ز قبل و بعد هر شیئی خبر یافت

ز سر و جهر او علم و اثر یافت

خود این باشد دلیل از کشف اعیان

حقایق چون در اعیانست یکسان

در اعیان شد عیان شیئیت شیی

بود ثابت در آن عینیت وی

بر اعیان باشد اسماء را تعلق

مبین گشت در بحرالحقایق

بود عبدالخبیر آنکس که این اسم

شود زو جلوه‌گر در عالم جسم

ادامه‌ی بحرالحقایق

  1. بخش ۲۳۹ - عبدالعظیمبود عبدالعظیم آنکو ز رتبت
  2. بخش ۲۴۰ - عبدالغفوربود عبدالغفور اندر مکارم
  3. بخش ۲۴۱ - عبدالشکوربود عبدالشکور آنکس که دایم
  4. بخش ۲۴۲ - عبدالعلیبود عبدالعلی آنکس که برتر
  5. بخش ۲۴۳ - عبدالکبیردگر عبدالکبیر این ناگزیر است
  6. بخش ۲۴۴ - عبدالحفیظبود عبدالحفیظ آنکو نگهدار
  7. بخش ۲۴۵ - عبدالمقیتدگر عبدالمقیت او گاه و بیگاه
  8. بخش ۲۴۶ - عبدالحسیبدگر هم ز اولیا عبدالحسیب است
همه‌ی بحرالحقایق ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.