پرش به محتوای اصلی
سعیدا سعیدا

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۵

من خانهٔ آن ماه جبین می دانم

گاهی به گمان گه به یقین می دانم

عمرم همه در راه یقین شد از دست

اما نرسیدم به یقین می دانم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۷گر بادهٔ تو رسد به من مل چه کنم
  2. شمارهٔ ۱۰۸هر ذره مدان ز خود کمش می بینم
  3. شمارهٔ ۱۰۹شوخی که بری ز عالمش می بینم
  4. شمارهٔ ۱۱۰چشمی که از او دو عالمش می بینم
  5. شمارهٔ ۱۱۱دنیا که وفایش و بقایش معلوم
  6. شمارهٔ ۱۱۲ما دلق ریای خویشتن سوخته ایم
  7. شمارهٔ ۱۱۳تا مشعل دید عیب خامش کردیم
  8. شمارهٔ ۱۱۴جز ناله کسی همنفس خویش ندیدیم
همه‌ی رباعیات ←

سعیدا درباره‌ی سعیدا

سعید نقشبندی‌ یزدی‌، متخلّص‌ به‌ «سعید» و «سعیدا»، از شاعران‌ یزدی‌تبار سبک هندی یا اصفهانی قرن‌ یازدهم‌ هجری‌ و معاصر شاه سلیمان صفوی (۱۰۷۷-۱۱۰۵ ه.ق ) است که تاریخ دقیق تولد و وفات او در منابع نیامده است. او از زادگاه خود به اصفهان مهاجرت و در آن شهر سکونت کرد. سعیدا پیرو مذهب ابوحنیفه و طریقت عرفانی نقشبندیه بوده و ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.