سعیدا
شمارهٔ ۱۰۹
شوخی که بری ز عالمش می بینم
معنی است ولی در آدمش می بینم
تا جای به چشم خویش دادم او را
چون مردمک دیده گمش می بینم
سعیدا
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۱۱دنیا که وفایش و بقایش معلوم
- شمارهٔ ۱۱۲ما دلق ریای خویشتن سوخته ایم
- شمارهٔ ۱۱۳تا مشعل دید عیب خامش کردیم
- شمارهٔ ۱۱۴جز ناله کسی همنفس خویش ندیدیم
- شمارهٔ ۱۱۵ما منتهییم و مبتدا هم ماییم
- شمارهٔ ۱۱۶بیرون و درون برو بیا هم ماییم
- شمارهٔ ۱۱۷آدم یک آدم است و یک صورت و جان
- شمارهٔ ۱۱۸ای بسته میان تو کمر بر دل و جان
درباره‌ی سعیدا
سعید نقشبندی یزدی، متخلّص به «سعید» و «سعیدا»، از شاعران یزدی‌تبار سبک هندی یا اصفهانی قرن یازدهم هجری و معاصر شاه سلیمان صفوی (۱۰۷۷-۱۱۰۵ ه.ق ) است که تاریخ دقیق تولد و وفات او در منابع نیامده است. او از زادگاه خود به اصفهان مهاجرت و در آن شهر سکونت کرد. سعیدا پیرو مذهب ابوحنیفه و طریقت عرفانی نقشبندیه بوده و ب...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.