فهرست اشعار
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۱ گر چو خورشید به خود تیغ زنم، معذورم
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۲ وادی پیموده را از سر گرفتن مشکل است
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۳ میکنم در جرعهٔ اول سبکبارش ز غم
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۴ فیض صبح زندهدل بیش است از دلهای شب
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۵ بَرنمیآیم به رنگی، هر زمان، چون نوبهار
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۶ تا ننوشانم، نگردد در مذاقم خوشگوار
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۷ چون ز دنیا نعمت الوان هوس باشد مرا؟
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۸ دَر طریقت، بارِ هرکس را که نگْرِفتم به دوش
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۹ قامت خم برد آرام و قرار از جان من
- تکبیت شمارهٔ ۱۳۰ نخل امید مرا جز بار دل حاصل نبود
- تکبیت شمارهٔ ۱۳۱ ز من به نکتهٔ رنگین چو لاله قانع شو
- تکبیت شمارهٔ ۱۳۲ فنای من به نسیم بهانهای بندست
- تکبیت شمارهٔ ۱۳۳ نیست جز پاکیِ دامن، گُنَهام، چون مَهِ مصر
- تکبیت شمارهٔ ۱۳۴ فغان، که هم چو قلم، نیست از نگونبختی
- تکبیت شمارهٔ ۱۳۵ چون گل، درین حدیقه که جای قرار نیست
- تکبیت شمارهٔ ۱۳۶ نیرنگ چرخ، چون گل رعنا درین چمن
- تکبیت شمارهٔ ۱۳۷ مانند لاله، سوخته نانی است روزیم
- تکبیت شمارهٔ ۱۳۸ روی تلخ دایه نتواند مرا خاموش کرد
- تکبیت شمارهٔ ۱۳۹ از نسیم گل پریشان گردد اوراق حواس
- تکبیت شمارهٔ ۱۴۰ برنمیدارد به رغم من، نظر از خاک راه
- تکبیت شمارهٔ ۱۴۱ گران نیم به خریدار از سبکروحی
- تکبیت شمارهٔ ۱۴۲ ز حسن عاقبت عشق چشم آن دارم
- تکبیت شمارهٔ ۱۴۳ پیری مرا به گوشهٔ عزلت دلیل شد
- تکبیت شمارهٔ ۱۴۴ عشقم چنان ربود که دنیا و آخرت
- تکبیت شمارهٔ ۱۴۵ بس که دیدم سردمهری از نسیم نوبهار
- تکبیت شمارهٔ ۱۴۶ بر خاطر موج است گران، دیدن ساحل
- تکبیت شمارهٔ ۱۴۷ عمر شد در گوشمالم صرف، گویا روزگار
- تکبیت شمارهٔ ۱۴۸ پرتو منت کند دلهای روشن را سیاه
- تکبیت شمارهٔ ۱۴۹ تا در کمند رشتهٔ هستی فتادهام
- تکبیت شمارهٔ ۱۵۰ سیل از ویرانهٔ من شرمساری میبرد
- تکبیت شمارهٔ ۱۵۱ از نوازش، منت روی زمین دارد به من
- تکبیت شمارهٔ ۱۵۲ میکِشم تهمتِ سجّادهی تَزویر از خَلق
- تکبیت شمارهٔ ۱۵۳ مرا ز کوی خرابات، پای رفتن نیست
- تکبیت شمارهٔ ۱۵۴ چنان ز تنگی این بوستان در آزارم
- تکبیت شمارهٔ ۱۵۵ گر بدانی چه قدر تشنهٔ دیدار توام
- تکبیت شمارهٔ ۱۵۶ شب زلف سیه افسانهٔ خوابم شده بود
- تکبیت شمارهٔ ۱۵۷ نکرده بود تماشا هنوز قامت راست
- تکبیت شمارهٔ ۱۵۸ اگر تپیدن دل ترجمان نمیگردید
- تکبیت شمارهٔ ۱۵۹ عشق سازد ز هوس پاک، دل آدم را
- تکبیت شمارهٔ ۱۶۰ کی سبکباری ز همراهان کند غافل مرا؟
- تکبیت شمارهٔ ۱۶۱ هر که میبیند چو کشتی بر لب ساحل مرا
- تکبیت شمارهٔ ۱۶۲ چه حاجت است به رهبر که گوشهٔ چشمش
- تکبیت شمارهٔ ۱۶۳ از عزیزانِ جهان، هرکَس به دولت میرسد
- تکبیت شمارهٔ ۱۶۴ دل چو رو گَردانْد، بَرگرداندنِ او مشکل است
- تکبیت شمارهٔ ۱۶۵ شور و غوغا نَبُوَد در سَفَرِ اهلِ نظر
- تکبیت شمارهٔ ۱۶۶ حِرصی که داشتم به شِکارِ پَریرُخان
- تکبیت شمارهٔ ۱۶۷ در بیابانی که از نقش قدم بیش است چاه
- تکبیت شمارهٔ ۱۶۸ با چُنین سامانِ حُسن، ای غنچهلب، انصاف نیست
- تکبیت شمارهٔ ۱۶۹ صورتِ حالِ جهان زَنگیّ و من آیینهام
- تکبیت شمارهٔ ۱۷۰ خون هزار بوسه به دل جوش میزند
- تکبیت شمارهٔ ۱۷۱ خضر آورد برون ز سیاهی گلیم خویش
- تکبیت شمارهٔ ۱۷۲ میداشت کاش حوصلهٔ یک نگاه دور
- تکبیت شمارهٔ ۱۷۳ صد کاسه خون اگر چه کشیدم درین چمن
- تکبیت شمارهٔ ۱۷۴ چو گردباد به سرگشتگی برآمدهام
- تکبیت شمارهٔ ۱۷۵ هزار لطف طمع داشتم ز سادهدلی
- تکبیت شمارهٔ ۱۷۶ آشنایی به کسی نیست درین خانه مرا
- تکبیت شمارهٔ ۱۷۷ کو عشق تا به هم شکند هستی مرا
- تکبیت شمارهٔ ۱۷۸ تا آتش از دلم نکشد شعله چون چنار
- تکبیت شمارهٔ ۱۷۹ چون فلاخن کز وصال سنگ دستافشان شود
- تکبیت شمارهٔ ۱۸۰ با دل بی آرزو، بر دل گرانم یار را
متن اشعار به نقل از گنجور.