فهرست اشعار
- تکبیت شمارهٔ ۶۱ دربهاران، پوست بر تن پردهٔ بیگانگیست
- تکبیت شمارهٔ ۶۲ چشم ترا به سرمه کشیدن چه حاجت است؟
- تکبیت شمارهٔ ۶۳ از همان راهی که آمد: گُل، مسافر میشود
- تکبیت شمارهٔ ۶۴ چون زندگی بکام بود مرگ مشکل است
- تکبیت شمارهٔ ۶۵ ز دلسیاهی آب حیات میآید
- تکبیت شمارهٔ ۶۶ شکوه مهر خامشی میخواست گیرد از لبم
- تکبیت شمارهٔ ۶۷ ریشهی نخلِ کهنسال، از جوان، افزونتَر است
- تکبیت شمارهٔ ۶۸ در دل آهن کند فریاد مظلومان اثر
- تکبیت شمارهٔ ۶۹ کشور دیوانگی امروز معمور از من است
- تکبیت شمارهٔ ۷۰ از هایهای گریهٔ من، چون صدای آب
- تکبیت شمارهٔ ۷۱ دیدن گل از قفس، بارست بر مرغ چمن
- تکبیت شمارهٔ ۷۲ دَوامِ عشق اگر خواهی، مَکُن با وصل، آمیزِش
- تکبیت شمارهٔ ۷۳ این زمان، در زیرِ بارِ کوهِ مِنّت میروم
- تکبیت شمارهٔ ۷۴ یا خم می یا سبو یا خشت یا پیمانه کن
- تکبیت شمارهٔ ۷۵ پرواز من به بال و پر توست، زینهار
- تکبیت شمارهٔ ۷۶ هر سر موی تو از غفلت به راهی میرود
- تکبیت شمارهٔ ۷۷ کاش وقت آمدن واقف ز رفتن میشدم
- تکبیت شمارهٔ ۷۸ دل را حیات از نفس آرمیده است
- تکبیت شمارهٔ ۷۹ به بوی گل ز خواب بیخودی بیدار شد بلبل
- تکبیت شمارهٔ ۸۰ خیرگی دارد ترا محروم ورنه گلرخان
- تکبیت شمارهٔ ۸۱ این زمان بیبرگ و بارم ورنه از جوش ثمر
- تکبیت شمارهٔ ۸۲ کم نشد از گریهٔ مستانه، خواب غفلتم
- تکبیت شمارهٔ ۸۳ با تهیچشمان چه سازد، نعمتِ روی زمین؟
- تکبیت شمارهٔ ۸۴ بر جرم من ببخش که آوردهام شفیع
- تکبیت شمارهٔ ۸۵ دَه دَر شود گشاده، شود بسته چون دَری
- تکبیت شمارهٔ ۸۶ هرچند، حُسن را، خطر از چشمِ پاک، نیست
- تکبیت شمارهٔ ۸۷ از کوه غم اگر چه دو تا گشته قامتم
- تکبیت شمارهٔ ۸۸ غافل مَشُو، که وقتشناسانِ نوبهار
- تکبیت شمارهٔ ۸۹ در گردش آورید می لعلفام را
- تکبیت شمارهٔ ۹۰ دل چو شد افسرده، از جسم گرانجان پارهای است
- تکبیت شمارهٔ ۹۱ پای به خواب رفتهٔ کوه تحملم
- تکبیت شمارهٔ ۹۲ بوسه را در نامه میپیچد برای دیگران
- تکبیت شمارهٔ ۹۳ ازان چون موی آتش دیده یک دم نیست آرامم
- تکبیت شمارهٔ ۹۴ کسی به موی نیاویخته است خرمن گل
- تکبیت شمارهٔ ۹۵ جنون به بادیه پرورده چون سراب مرا
- تکبیت شمارهٔ ۹۶ به دامان قیامت پاک نتوان کرد خون من
- تکبیت شمارهٔ ۹۷ سیاه در دو جهان باد، روی موی سفید!
- تکبیت شمارهٔ ۹۸ نیست ممکن راه شبنم را به رنگ و بو زدن
- تکبیت شمارهٔ ۹۹ درین ستمکده آن شمع تیره روزم من
- تکبیت شمارهٔ ۱۰۰ مَکِش زِ دستِ من، آن ساعدِ نِگارین را
- تکبیت شمارهٔ ۱۰۱ جنون دوری من بیش میشود از سنگ
- تکبیت شمارهٔ ۱۰۲ گرچه چون آبله بر هر کف پا بوسه زدم
- تکبیت شمارهٔ ۱۰۳ منم آن نخل خزان دیده کز اسباب جهان
- تکبیت شمارهٔ ۱۰۴ همه شب قافلهٔ نالهٔ من در راه است
- تکبیت شمارهٔ ۱۰۵ زنگیان دشمن آیینهٔ بیزنگارند
- تکبیت شمارهٔ ۱۰۶ روزگاری است که با ریگ روان همسفرم
- تکبیت شمارهٔ ۱۰۷ گرچه چون سرو تماشاگه اهل نظرم
- تکبیت شمارهٔ ۱۰۸ آن نفس باخته غواص جگرسوختهام
- تکبیت شمارهٔ ۱۰۹ ز فیض سرمهٔ حیرت درین تماشاگه
- تکبیت شمارهٔ ۱۱۰ درین بساط، من آن آدم سیهکارم
- تکبیت شمارهٔ ۱۱۱ به بوی پیرهن از دوست صلح نتوان کرد
- تکبیت شمارهٔ ۱۱۲ چو برگ، بر سر حاصل نمیتوان لرزید
- تکبیت شمارهٔ ۱۱۳ میشوم گل، در گریبان خار میافتد مرا
- تکبیت شمارهٔ ۱۱۴ بس که دارم انفعال از بیوجودیهای خویش
- تکبیت شمارهٔ ۱۱۵ چندان که پا ز کوی خرابات میکشم
- تکبیت شمارهٔ ۱۱۶ غمگین نیام که خَلق، شُمارند بَد، مَرا
- تکبیت شمارهٔ ۱۱۷ ز زندگانی خود، چرخ سیر کرد مرا
- تکبیت شمارهٔ ۱۱۸ گرفت نفس غیور اختیار از دستم
- تکبیت شمارهٔ ۱۱۹ خانه بر دوشتر از ابر بهاران بودم
- تکبیت شمارهٔ ۱۲۰ سبک از عقل به یک رطل گران کرد مرا
متن اشعار به نقل از گنجور.