صائب
تک‌بیت شمارهٔ ۸۵
دَه دَر شود گشاده، شود بسته چون دَری
انگشت، تَرجُمانِ زبان است، لال را
صائب
ادامه‌ی تک‌بیتهای برگزیده
- تک‌بیت شمارهٔ ۸۷از کوه غم اگر چه دو تا گشته قامتم
- تک‌بیت شمارهٔ ۸۸غافل مَشُو، که وقت‌شناسانِ نوبهار
- تک‌بیت شمارهٔ ۸۹در گردش آورید می لعل‌فام را
- تک‌بیت شمارهٔ ۹۰دل چو شد افسرده، از جسم گرانجان پاره‌ای است
- تک‌بیت شمارهٔ ۹۱پای به خواب رفتهٔ کوه تحملم
- تک‌بیت شمارهٔ ۹۲بوسه را در نامه می‌پیچد برای دیگران
- تک‌بیت شمارهٔ ۹۳ازان چون موی آتش دیده یک دم نیست آرامم
- تک‌بیت شمارهٔ ۹۴کسی به موی نیاویخته است خرمن گل
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.