صائب
تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۱
گر چو خورشید به خود تیغ زنم، معذورم
طرفی نیست درین عالم نامرد مرا
صائب
ادامه‌ی تک‌بیتهای برگزیده
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۳می‌کنم در جرعهٔ اول سبکبارش ز غم
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۴فیض صبح زنده‌دل بیش است از دلهای شب
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۵بَرنمی‌آیم به رنگی، هر زمان، چون نوبهار
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۶تا ننوشانم، نگردد در مذاقم خوشگوار
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۷چون ز دنیا نعمت الوان هوس باشد مرا؟
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۸دَر طریقت، بارِ هرکس را که نگْرِفتم به دوش
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۹قامت خم برد آرام و قرار از جان من
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۰نخل امید مرا جز بار دل حاصل نبود
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.