صائب
تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۷
عمر شد در گوشمالم صرف، گویا روزگار
می‌کند ساز از برای محفل دیگر مرا
صائب
ادامه‌ی تک‌بیتهای برگزیده
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۹تا در کمند رشتهٔ هستی فتاده‌ام
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۰سیل از ویرانهٔ من شرمساری می‌برد
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۱از نوازش، منت روی زمین دارد به من
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۲می‌کِشم تهمتِ سجّاده‌ی تَزویر از خَلق
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۳مرا ز کوی خرابات، پای رفتن نیست
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۴چنان ز تنگی این بوستان در آزارم
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۵گر بدانی چه قدر تشنهٔ دیدار توام
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۶شب زلف سیه افسانهٔ خوابم شده بود
درباره‌ی صائب
ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.