پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۴۷۲

مست ناز من چنین مغرور و بی پروا مباش

پادشاه عالمی، در حکم استغنا مباش

حسن چون تنها شود، از چشم خود دارد خطر

در تماشاخانه آیینه هم تنها مباش

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۴۷۴سرمه یعقوب را مالیده گرد دامنش
  2. شمارهٔ ۴۷۵کاکل او درهم است از شورش سودای خویش
  3. شمارهٔ ۴۷۶فصل گل می گذرد بی قدح و جام مباش
  4. شمارهٔ ۴۷۷آن که از چاک دل خویش بود محرابش
  5. شمارهٔ ۴۷۸آه کان سرو گل اندام ز رعنایی ها
  6. شمارهٔ ۴۷۹موجه ای کو که ز دریا نبود ما و منش؟
  7. شمارهٔ ۴۸۰خرقه ای دوختم از داغ جنون بر تن خویش
  8. شمارهٔ ۴۸۱به گوشه قفس از آشیانه قانع باش
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.