پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۴۸۰

خرقه ای دوختم از داغ جنون بر تن خویش

نیست یک تن به تمامی چو من اندر فن خویش

سر مینای می و همت او را نازم

که گرفته است گناه همه بر گردن خویش

این چه بخت است که هر خار که گل کرد از خاک

در دل آبله من شکند سوزن خویش

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۴۸۲از عشق اگر لاف زنی دشمن کین باش
  2. شمارهٔ ۴۸۳خطی که دمید گرد رخسارش
  3. شمارهٔ ۴۸۴تیغی که غمزه تو کند سایه پرورش
  4. شمارهٔ ۴۸۵در گرد خط نهان شد روی عرق فشانش
  5. شمارهٔ ۴۸۶هر که پیش از مرگ مرد از یک جهان غم شد خلاص
  6. شمارهٔ ۴۸۷لاله آتش زبان افروخت در گلشن چراغ
  7. شمارهٔ ۴۸۸هر کس که چون صدف دهن خویش کرد پاک
  8. شمارهٔ ۴۸۹زلفت ز کجا و ز کجا سلسله مشک
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.