پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۴۸۸

هر کس که چون صدف دهن خویش کرد پاک

لبریز می شود ز گهرهای تابناک

بی سجده می کنند نماز جنازه را

مگذار پیش مرده دلان روی خود به خاک

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۴۹۰بازآ که بی تو رنگ نیاید به روی گل
  2. شمارهٔ ۴۹۱گرچه زنگ خاطر تن پروران چون روزه ام
  3. شمارهٔ ۴۹۲می‌تراود وحشت از بوم و بر کاشانه‌ام
  4. شمارهٔ ۴۹۳دیده از صورت‌پرستی بسته بود آیینه‌ام
  5. شمارهٔ ۴۹۴من که بودم رونق کوی خرابات، این زمان
  6. شمارهٔ ۴۹۵جلوه‌ای مستانه زان گلگون‌قبا می‌خواستم
  7. شمارهٔ ۴۹۶چند زور آرد جنون بر من، گریبان نیستم
  8. شمارهٔ ۴۹۷تیغ کوه همتم، دامن ز صحرا می کشم
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.