پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۴۸۷

لاله آتش زبان افروخت در گلشن چراغ

بعد ازین در خواب بیند دیده روشن چراغ

از جبین صورت دیوار آتش می چکد

در چنین بزمی چرا اندیشد از مردن چراغ؟

خضر دلسوزی نمی بینم درین صحرا، مگر

گرم رفتاری فروزد پیش پای من چراغ

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۴۸۹زلفت ز کجا و ز کجا سلسله مشک
  2. شمارهٔ ۴۹۰بازآ که بی تو رنگ نیاید به روی گل
  3. شمارهٔ ۴۹۱گرچه زنگ خاطر تن پروران چون روزه ام
  4. شمارهٔ ۴۹۲می‌تراود وحشت از بوم و بر کاشانه‌ام
  5. شمارهٔ ۴۹۳دیده از صورت‌پرستی بسته بود آیینه‌ام
  6. شمارهٔ ۴۹۴من که بودم رونق کوی خرابات، این زمان
  7. شمارهٔ ۴۹۵جلوه‌ای مستانه زان گلگون‌قبا می‌خواستم
  8. شمارهٔ ۴۹۶چند زور آرد جنون بر من، گریبان نیستم
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.