پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۴۷۷

آن که از چاک دل خویش بود محرابش

نشود پرده نسیان عبادت خوابش

جوش عشق از لب من مهر خموشی برداشت

این نه بحری است که در حقه کند گردابش

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۴۷۹موجه ای کو که ز دریا نبود ما و منش؟
  2. شمارهٔ ۴۸۰خرقه ای دوختم از داغ جنون بر تن خویش
  3. شمارهٔ ۴۸۱به گوشه قفس از آشیانه قانع باش
  4. شمارهٔ ۴۸۲از عشق اگر لاف زنی دشمن کین باش
  5. شمارهٔ ۴۸۳خطی که دمید گرد رخسارش
  6. شمارهٔ ۴۸۴تیغی که غمزه تو کند سایه پرورش
  7. شمارهٔ ۴۸۵در گرد خط نهان شد روی عرق فشانش
  8. شمارهٔ ۴۸۶هر که پیش از مرگ مرد از یک جهان غم شد خلاص
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.