پرش به محتوای اصلی
صائب صائب

متفرقات

شمارهٔ ۴۷۵

کاکل او درهم است از شورش سودای خویش

از پریشانی ندارد زلف او پروای خویش

نشأه مستی ز عمر جاودانی خوشترست

خضر و آب زندگانی، ما و ته مینای خویش

در میان هر دو موزون آشنایی معنوی است

سرو تا بالای او را دید جست از جای خویش!

ادامه‌ی متفرقات

  1. شمارهٔ ۴۷۷آن که از چاک دل خویش بود محرابش
  2. شمارهٔ ۴۷۸آه کان سرو گل اندام ز رعنایی ها
  3. شمارهٔ ۴۷۹موجه ای کو که ز دریا نبود ما و منش؟
  4. شمارهٔ ۴۸۰خرقه ای دوختم از داغ جنون بر تن خویش
  5. شمارهٔ ۴۸۱به گوشه قفس از آشیانه قانع باش
  6. شمارهٔ ۴۸۲از عشق اگر لاف زنی دشمن کین باش
  7. شمارهٔ ۴۸۳خطی که دمید گرد رخسارش
  8. شمارهٔ ۴۸۴تیغی که غمزه تو کند سایه پرورش
همه‌ی متفرقات ←

صائب درباره‌ی صائب

ملک‌الشعرا مولانا میرزا محمدعلی صائب تبریزی رحمه‌الله علیه (زادهٔ ۱۰۰۰ هجری‌ قمری در اصفهان یا بنا به روایتی دیگر در تبریز) از شاعران پرآوازهٔ عهد صفویه بود که به واسطهٔ نوآوری‌ها و مضمون‌پردازی‌های بدیع در سبک رایج آن دوره (سبک هندی) به وی لقب شاهِ سبک هندی داده‌اند. در حقیقت او در این طرز سخن‌وری به قدری به نوآوری پر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.